چرا گرمکنهای حمام را به قطعات جداگانه ساختیم؟ بیایید صادق باشیم: حمامها برای لوازم الکترونیکی، محیطی خطرناک هستند. با توجه به بخار ناشی از دوش گرفتن صبحگاهی و مواد شیمیایی قوی که برای تمیز کردن کفپوشها استفاده میشود، عناصر گرمایشی به سرعت آسیب میبینند. در نهایت، این لوازم از کار میافتند. این همان قانون فیزیک است. مشکل اینجاست که اکثر شرکتها چگونه با این موضوع برخورد میکنند. معمولاً، گرمکنهای دیواری به صورت یک بلوک یکپارچه و بسته ساخته میشوند. وقتی که یکی از لولههای گرمایشی پس از چند سال از کار میافتد، کل دستگاه به یک تکه فلز بیفایده تبدیل میشود. باید کل دستگاه را از روی دیوار جدا کرد و یک دستگاه جدید خریداری کرد. این کار آزاردهنده است و همچنین هدر دادن پول نیز محسوب میشود. ما تصمیم گرفتیم روش متفاوتی را انتخاب کنیم. ما گرمکن را به قطعات جداگانه تقسیم کردیم؛ بدنه، منعکسکننده و عنصر گرمایشی، همگی قطعات جداگانهای هستند. اگر یکی از لولهها از کار بیفتد، نیازی به ابزارهای خاص یا زمان زیاد برای تعمیر نیست. کافی است پوشش روی لوله را بردارید، لوله قدیمی را جدا کنید و لوله جدیدی را جایگزین کنید. این کار فقط چند دقیقه طول میکشد. شما میتوانید قبل از اینکه قهوهتان را تمام کنید، دوباره حمام گرمی داشته باشید. البته، ساختن دستگاه به این روش نیز چالشهایی دارد؛ تعداد بیشتری قطعه به معنای وجود نقاط اتصال بیشتری است، و در حمامهای مرطوب، این نقاط میتوانند زنگ زده شوند یا اتصالاتشان قطع شوند. برای حل این مشکل، ما از اتصالات طلاکوب و نیکلپوشیده استفاده کردیم. این کار از اکسیداسیون جلوگیری میکند و اجازه میدهد تا جریان برق به طور پایدار ادامه یابد، حتی زمانی که اتاق پر از بخار باشد. در واقع، این روش به معنای ساختن چیزی است که بتواند در محیطهای سخت مانند حمام، ده سال دوام بیاورد.